Zondagochtend. Een noordwestenwind blaast met vijf beaufort stevig door, het zeewater tikt af op zeven graden en toch stappen we de Noordzee in. Niet om te surfen, wél om te wandelen. Koel én cool? Absoluut. Aquawalking is een work-out én sporthype. Weg winterpauzeknop – hier willen we meer van weten.
Oosteroever, Oostende. Surfers zitten wetsuit-proof op hun vertrouwde plek in de line-up. Maar ook in de winter duiken aquawalkers hier de Noordzee in. It must be a thing of love and dedication. En dus proberen we het zelf. Aquawalking, ook bekend als Longe Côte of zeewandelen, doet precies wat het zegt: je stapt tot borsthoogte door de zee, in groep en op een rij, terwijl je armen meebewegen zoals bij roeien of crawl. Wat eenvoudig oogt, blijkt verrassend intens. “Het is een weerstandsport die je dwingt om met concentratie en controle te bewegen”, vertelt Gregory Callewaert, verantwoordelijke aquawalking bij Ostend Sailing Club. “Je voelt de zee overal in je lichaam en tegelijk brengt ze rust, omdat je aandacht nergens anders naartoe kan.”
Geen soft gedoe
De Noordzee zit vol stromingen die je niet ziet, golven die je omver gooien en een bodem die voortdurend schuift. Wandelen hier is geen city stroll: je breekt weerstand, zoekt evenwicht en coördineert armen en benen. “Alleen oefenen raden we af, omwille van krampen of onderstroom”, waarschuwt Gregory. Maar de zee is geen vijand. Ondanks de kou warmt je lichaam met een wetsuit snel op, je hartslag stijgt, je ademhaling verdiept. “Een sessie van een uur tot anderhalf uur is fysiek veeleisend, maar zonder dat je gewrichten het moeten bekopen. Water draagt een deel van je gewicht, wat het laagdrempelig maakt en geschikt voor revalidatie. Een arts zei recent dat door de druk van het water de bloedvaten op termijn sterker worden. Straf toch.”
Klik
De roots van aquawalking liggen in Duinkerke, waar roeicoach Thomas Wallyn twintig jaar geleden een extra training zocht voor het Franse nationale vrouwenteam. Via Frankrijk vond de sport zijn weg naar België. “In de winter van 2023 trokken we met enkele leden naar Bray-Dunes om het zelf te ervaren”, vertelt Gregory. “Hun enthousiasme werkte aanstekelijk. We gingen regelmatig terug, tot onze club op 18 mei 2024 zelf aquawalking lanceerde, als eerste in België. Wat begon met vijf mensen, groeide uit tot 160 leden en elf coaches. Wekelijks stappen zo’n zestig tot zeventig deelnemers veilig en begeleid de zee in.” Ook internationaal wint aquawalking terrein, soms zelfs competitief: van Duitse meren tot de Middellandse Zee of Canadese wateren. In Oostende wordt elke zondag gewandeld, behalve bij extreem weer, volgens leeftijd en conditie. “De jongste deelnemer is 24, de oudste 78. Opvallend: vooral vrouwen stappen voorlopig het water in. Misschien is het een sport die mannen wat miskennen”, lacht hij.
Glanseffect
Na iets meer dan een uur stappen we terug het strand op. Zacht uitgeput, terwijl sommigen triomfantelijk en zonder wetsuit nog een extra duik nemen. Gewoon, omdat het kan. De wind snijdt minder, de kou voelt anders. Het lichaam heeft duidelijk zijn werk gedaan en het hoofd is meegegaan. Aquawalking vraagt geen heldenverhalen. Je stapt, duwt tegen water en volgt de lijn van de groep. De zee corrigeert vanzelf wie te veel wil. Misschien is dat de essentie: hier kan je niets forceren, alleen volhouden. Dit is geen sport om over te praten, wél een om te doen. Wie aan de waterlijn blijft staan, mist het punt. Je moet erin. En eens op het droge begrijp je waarom sommigen elke zondag terugkomen.
Waar aquawalken aan de Belgische kust?
Oosteroever, Oostende. Ostend Sailing Club – Elke zondag, 9.30 u. Eerste zondag van de maand: Aquawalking Doop voor beginners, met extra begeleiding, wetsuit, schoenen en dagverzekering voor niet-leden. Vooraf inschrijven. Blankenberge, Oostduinkerke, Koksijde, De Haan: via lokale clubs of losse groepen; seizoensgebonden en weerafhankelijk.
