Toen Kathy Lootvoet (57) begin jaren negentig samen met haar man Michel naar de huidige locatie van Drukkerij Pattyn in Veurne verhuisde, brak er een nieuw hoofdstuk aan. Ze was zwanger, de drukkerij groeide en kunstenaar Ludo Huys klopte aan met een bijzondere opdracht: een boek met zijn werken. Het werd het eerste kunstboek dat er van de persen rolde én, zonder dat ze het toen beseften, het begin van een kleine kunstcollectie.
“We hadden zoiets nog nooit gedaan, dus we waren laaiend enthousiast”, vertelt Kathy. Voor hen was het een kans om hun vak op een andere manier te tonen. Toen ze de factuur verstuurden, bleek echter dat Huys zijn sponsors hadden afgehaakt. “Ludo vroeg of hij mocht betalen met schilderijen. Met onze nieuwbouw kon het financieel niet slechter uitkomen, maar toch maakten we onze selectie. Daarna probeerden we hem nog te bereiken, maar hij leek wel van de aardbol verdwenen”, zegt ze. Toch zou het boek een belangrijke rol spelen voor de drukkerij. “Het werd ons visitekaartje. Dankzij dat boek mochten we later nog andere kunstboeken drukken.”
Eén werk uit die selectie bleef Kathy al die jaren bijzonder dierbaar. Op het doek staan drie vrouwen, opgebouwd uit hoekige vormen en rondingen, met de typische ogen die vaker in Huys’ werk terugkomen. “Eigenlijk is het helemaal niet mijn stijl. En ik hou écht niet van paars”, lacht ze. Toch was het net dit schilderij dat haar destijds meteen aansprak. De drie figuren kregen voor Kathy al snel een vertrouwd gezicht. “Links zie ik mezelf – ik had vroeger af en toe een permanent –, mama staat in het midden en rechts mijn zus.” Vandaag hangt het schilderij in de drukkerij, omdat ze er thuis voorlopig geen geschikte plek voor vond. Maar wegdoen? Dat krijgt ze niet over haar hart.
Een titel heeft het werk niet. Alleen het jaartal - 1993 - zit subtiel verstopt in een geschilderd huisje, een kleine knipoog naar de familienaam van de kunstenaar. Wat er later precies met Ludo Huys gebeurde, bleef voor Kathy een raadsel. “We hebben altijd gehoopt dat hij zou doorbreken.” Wie al eens bij Drukkerij Pattyn over de vloer kwam, zag daar trouwens nog een ander werk van Huys: het bankje met het ventje in de inkomhal. “Ook dat is van hem.” Kunst zou nadien een blijver worden in het leven van Kathy en Michel. Zo vonden in de drukkerij zelfs al exposities plaats. Maar dat ene schilderij blijft het begin van alles. “Het was het eerste kunstwerk dat bij ons thuis hing. Ik ga het altijd koesteren, ondanks mijn afkeer voor paars.”
